શનિવાર, 31 ડિસેમ્બર, 2011

એજી હંસારાજા વરસોનો.....

ભજન :-

એજી હંસારાજા વરસોનો મૂકી વસવાટ,
                        ખોળિયા ને કીધા ખાલી રે...
મૂકી હાલ્યા રૂડી કાયાના રૂપ,
                        વિયોગે કરી નહિ વ્હાલી રે...........એજી હંસારાજા..


એજી હંસારાજા સુખ રે દુઃખમાં સંગાથ ,
                        ખાધું પીધું મોજું માણી રે,
રાજા રે ગયાને રોળાણાં રાજ ,
                        કાયા  રે  થઇ ધૂળધાણી રે ..........એજી હંસારાજા..


એજી હંસારાજા પળમાં ઉપાડી હાલ્યા પ્રાણ,
                        જાઇ ભાઈ રહ્યા સૌ જોતા રે,
હરિ તે તો કાળો રે વર્તાવ્યો કકરાટ,
                        રાતા  રે પાણીએ  રોતા રે ...........એજી હંસારાજા..


એજી હંસારાજા કાયાના કેવા રે કીધા હાલ,
                        વાંસ સુતર માં વિટરાણી રે,
લઇ સ્વજનો હાલ્યા રે સ્મસાન ,
                        બળતણ ભેળી એને બાળી રે .......એજી હંસારાજા..


એજી હંસારાજા ખોળિયા બળીને થાતાં ખાખ,
                        જીવડા સૌ જોતા રે ,
હારે રણમાં ઉડી રે એની રાખ ,
                       રજકણ મળે નહિ રોતા રે ..............એજી હંસારાજા..


એજી હંસારાજા અમૂલો હાલ્યો રે અવતાર,
                          મોત રે રાખી માથે રે ,
એનો " વિઠ્ઠલ" કરે છે  વલોપાત ,
                           હીરલો ખોયો  હાથે  રે ,...............એજી હંસારાજા..


નોધ : આ રચના મારા પિતાશ્રી ની છે.



મંગળવાર, 27 ડિસેમ્બર, 2011

હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો......

ભજન :-
રાગ :- ધોળ....


હરીનો  માર્ગ   છે  શૂરાનો , નહિ   કાયરનું  કામ  જોને;
પ્રથમ  પેહલું મસ્તક મૂકી ,  વળતી  લેવું   નામ  જોને.
                                                  હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો...
સુત વિત દારા શીશ સમરપે ,તે પામે રસ પીવા જોને;
સિંધુ મધ્યે  મોતી  લેવા , માંહી પડ્યા  મરજીવા  જોને.
                                                  હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો...
મરણ  આગમે તે ભરે મૂઠી,  દિલની દુગ્ધા વામે જોને;
તીરે   ઊભો  જુએ  તમાસો, તે   કોડી  નવ  પામે  જોને.
                                                  હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો...
પ્રેમપંથ પાવકની જ્વાળા ,  ભાળી પાછા ભાગે  જોને;
માંહી પડ્યાં તે મહાસુખ માણે , દેખનહારા દાઝે  જોને.
                                                  હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો...
માથા સાટે  મોંઘી વસ્તુ , સાંપડવી  નહિ  સેહેલ  જોને;
મહાપદ  પામ્યા  તે મરજીવા , મૂકી મનનો  મેલ જોને.
                                                  હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો...
રામ  અમલમાં  રાતા માતા ,   પુરા  પ્રેમી  જન   જોને;
પ્રીતમના સ્વામીની  લીલા, નીરખે રજનીદિન  જોને.
                                                  હરીનો માર્ગ છે શૂરાનો...


ટીપ્પણની:- આજથી બસો વર્ષ પૂર્વે ચરોતરના સંદેસર ગામને પાવન કરી ગયેલા અને સવાસો વર્ષ પૂર્વે વિદેહ્મુક્ત થયેલાં પરમ સંત શ્રી પ્રીતમદાસજી ની આ રચના છે.ખુબ પ્રાચીન ભજન છે.



શુક્રવાર, 23 ડિસેમ્બર, 2011

પતિત પાવન પ્રભુ .......

           રાગ : ચોપાઈ.......


પતિત પાવન પ્રભુ નામ તુમ્હારા ,
                             વંદુ ચરણું મેં વારંવારા...


ગજ ગુનીકા અજા મેળ ઉગારા,
                        મુક્ત ભયે રરંકાર પોકારા....પતિત પાવન..(૧)


શિવ સનકાદિક ઔર બ્રહ્માદી,
                        ધ્યાન ધરે અહોર્નિશ તુમ્હારા...પતિત પાવન..(૨)


નેતિ   નેતિ   નિત્ય  પોકારા,
                        ખટશાસ્ત્ર ઔર પુરાન અઢારા...પતિત પાવન..(૩)


અગમ અગોચર હે અવિનાશી ,
                       સુખરામ કહે પ્રભુ પ્રાણ પિયારા...પતિત પાવન..(૪)


નોધ : આ રચના મારા દાદા ગુરુની છે.બ્રહ્મનિષ્ઠ શ્રી સુખરામ બાપુ .મોટા ભમોદ્રા ,જીલ્લો સાવરકુંડલા.ત્યાં રામજી મંદિરમાં તેમનું સમાધી સ્થાન  છે.જેમનો ફોટો આ સાથે મુક્યો છે.




                              

સોમવાર, 19 ડિસેમ્બર, 2011

અબ સોપ દિયા ઇસ જીવનકા.....

: પ્રાર્થના :


અબ સોપ દિયા ઇસ જીવનકા, સબ ભાર તુમ્હારે હાથોમે ;
હૈ  જીત તુમ્હારે  હાથો  મે , ઔર  હાર તુમ્હારે  હાથો  મે .


મેરા નિશ્ચય બસ  એક યહી ,એક બાર તુમ્હે  પા જાઉં  મૈ;
અર્પણ કર દુ દુનિયા ભરકા, સબ પ્યાર તુમ્હારે હાથો મે .


મેં જગ મેં રહું તો ઐસે રહું, જ્યો જલમે કમલ કા ફૂલ રહે;
મેરે સબ ગુણ દોષ સમર્પિત હો, કર્તાર તુમ્હારે હાથો  મેં.


યદી માનવ કા મુઝે જન્મ મિલે,તો તવ ચરણો કા પુજારી બનું;
ઇસ પૂજક કી ઈક ઈક રગ કા, હો તાર તુમ્હારે હાથો મેં.


જબ જબ સંસાર કા કૈદી બનું, નિષ્કામ ભાવ સે કર્મ કરૂં;
ફિર અંત સમય મેં પ્રાણ તજુ, સાકાર તુમ્હારે હાથો મેં.


મુઝમે તુઝમે બસ ભેદ યહી, મેં નર હું તુમ નારાયણ હો;
મૈ  હું સંસાર કે  હાથો  મેં ,  સંસાર  તુમ્હારે  હાથો   મેં ..

મંગળવાર, 13 ડિસેમ્બર, 2011

એક દિન જુદું પડવાનું....

  - : ભજન : -
 રાગ :- મુખથી હરિનામ ન લીધું.....


જન્મ્યા છે સૌ મારવા માટે , એક દિન જુદું પડવાનું ;
મોત નક્કી છે સૌની માથે ,  એમાં શીદ ને રડવાનું....ટેક ...


લેણ દેણ  ના સંબંધે  સૌને , ભાગ્યે   ભેળું   થાવાનું ;
છેવટ કોઈ કોઈનું નથી રે , ભેળું કોઈ નહિ બળવાનું .. એક દિન જુદું પડવાનું...


ભલે કરી તમે ખુબ કમાણી, રહી ગયું સાચું રળવાનું;
જે  રળેલું સાથે આવે એવું , ભાતું  પુણ્યનું  ભરવાનું... એક દિન જુદું પડવાનું...


માત પિતા ભાઈ ભગિની, એતો મારુમારું કરવાનું ;
કોઈ ના આવ્યું છેવટ સાથે ,  એકલ  તારે  જવાનું ... એક દિન જુદું પડવાનું...


પંખીડાનું  આ  પીંજર મૂકી,  આંખ  પલક માં ઉડવાનું;
'વિઠ્ઠલ' કે આ વિયોગ વસમો, ભવમાં ભેરુ નહિ થાવાનું... એક દિન જુદું પડવાનું...

નોધ : આ રચના મારા પિતાશ્રી ની છે.આ ભજનમાં સાચી સમજણ ની વાત કરી છે.માણસ ગમે તેવો મહાન,વીર,મહાવીર, રંક કે રાય  હોય દરેક ને મૃત્યુ નક્કી છે અને તે પણ એકલા જ જવાનું છે.ના કોઈ સાથે આવે છે કે જાય છે.આ ભજન બોધક છે .



શનિવાર, 10 ડિસેમ્બર, 2011

માણસ કહેતા શરમ આવે .....

માણસ કહેતા શરમ આવે મને, તેને કોણ સમજે ને સમજાવે....ટેક..


દુર દુર દેખાતા ડુંગર, ઘણાં રળીયામણા લાગે મને ;
પ્યારમાં આપેલા બોલ બધા, છેતરામણા લાગે મને...માણસ કહેતા...


સફેદ કપડામાં ફરતાં, કાળા કામ કરતાં લાગે મને;
પેલા શાંતિના દૂત ઉડતા,આકાશે સાચા લાગે મને.....માણસ કહેતા...


પેલા છો પગાને સમજાવતા,ખુબ સહેલું લાગે મને;
આ માણસને સમજતા, આંખે  અંધારા  આવે  મને......માણસ કહેતા...


આકાશે ઉડતો જાણે લાગે,પંખીની જમાતનો મને;
કરે કામ તે એવા જયારે, માણસ કહેતા શરમ આવે મને.માણસ કહેતા...


( મારી સ્વ-રચિત કવિતા છે...ભરત વાઘેલા ..)



કોણ સગોને કોણ સંગી.....???????

કોણ સગોને કોણ સંગી, છેવટની બધી વ્રથા જુઠી..

રમતો  હતો  હું  રેતમાં , ઘર  ડુંગર  બનાવતો ;
બાળપણ બહુ હેતાળું ,  વર  વહુ  રમતો  હતો...કોણ સગોને..

ના  હતી કોઈ  મલિનતા , ના  કોઈ કપટ કે સ્વાર્થ ;
આજે જ્યાં જોવું ત્યાં કપટ, ના મળે ક્યાય પરમાર્થ ..કોણ સગોને..

તમે આવ્યા અને અમે આવશું, મેળવ્યો પછી હિસાબ ;
કાવાદાવા કરી ખુબ કમાયો ,  મેળવ્યા પછી  ખિતાબ..કોણ સગોને..

આવ્યું ઘડપણ ઢુંકડુ ને, માયા મમતા ખુબ વધી;
સમય મળે પત્તા રમે, કુટુંબ કબીલે  સમતા  ઘટી ..કોણ સગોને..

જેને  ખોળે  રહી  ઉછળ્યો , મૂકી ચાલ્યા ઘરડા ઘર;
"ભરત' કે સાચો સગો રામ , છેવટની કમાણી  ભર..કોણ સગોને...

શુક્રવાર, 9 ડિસેમ્બર, 2011

પેટ દિધુ એ પોષણ કરશે


પેટ દિધુ એ પોષણ કરશે , સબર ધરો  મન શાણા રે ....
                                        પેટ દિધુ એ પોષણ કરશે....ટેક..

જન્મ્યા પહેલા જગત નાથે , દેહમાં  સર્જ્યું  દૂધ  રે,
હાડમાંસ   ને   રુધિ   માંહી ,  પોષણ  આપ્યું  શુધ્ધ રે ...પેટ...

કીડી ને કણ હાથી ને મણ , પંખી  ને ચણ  ચારો  રે ;
ખાવીંદે  સૌનો ખટકો રાખી, ટંકે  ટંકે  એ દેનારો  રે :......પેટ...

માંસાહારી પશુના માંસ ,  નથી   કોઠીએ  ભર્યા   રે ;
પુરણહારો  ત્યાં પહોચાડે , ભૂખે  કદી નો  માર્યા   રે :......પેટ ...

અસંખ્ય જીવો  અવનીપર, પેટ  ભરા સૌ  પ્રાણી  રે;
દાસ " વિઠ્ઠલ " કે દેવાવાળાની, જુગતિ કોઈએ ન જાણી રે:..પેટ.... 

સંપાદન કર્તા : ભરત વાઘેલા .

      આ રચના મારા પિતાશ્રીની છે...તેમનો ફોટો આ સાથે રજુ કર્યો છે.



રવિવાર, 27 નવેમ્બર, 2011

ઇસ દેશકો જીસને ચાહા.......



ઇસ દેશકો જીસને ચાહા ઉસને લુંટ કે રખા હૈ,...


        દુનિયાકો જીસને ઝીરો દિયા વો, આજ ઝીરો બનને જા રહા હૈ,
        મોર્યેને સજાયા દેશ કો , તઘલઘ,મોગલ ઔર અંગ્રેજોને લુંટા હૈ.       

ઇસ દેશકો જીસને ચાહા ઉસને લુંટ કે રખા હૈ,...
                 
          બાપુ,બોઝ ઔર સરદારને તબ, બોલી બોલીથી વીરો કી,
          દેશ કે ચંદ ગદ્દારો ને આજ , ઈજ્જત કરકે રખી  ઝીરો  કી.

ઇસ દેશકો જીસને ચાહા ઉસને લુંટ કે રખા હૈ,...
                  
          દેશકે જવામાંર્દોને કસાબ કો પકડા, દેકે આપની કુરબાની,
          વો  આતતાઈયો  કો  આજ  કેદ મેં ,  મિલતી હૈ બિરિયાની.

ઇસ દેશકો જીસને ચાહા ઉસને લુંટ કે રખા હૈ,...
                  
          ધર્મ,કર્મ,સંસ્કૃતિ ઔર નીતિ , રાહ ગઈ અબ કિતાબો મેં,
          આજ  કા યુવા ધન ભાગ રહા, ઔરત  ઔર  સોહરત મેં .

ઇસ દેશકો જીસને ચાહા ઉસને લુંટ કે રખા હૈ,...
                   
          નેક બનો,એક બનો અબ દેશકો, ભ્રષટાચારસે બચાના હૈ,
          જાગો, ઉઠો , કદમ  મિલાવો , દેશ  કા  ભાવી  દિખાના  હૈ.

ઇસ દેશકો જીસને ચાહા ઉસને લુંટ કે રખા હૈ,...
                    
          યુવા , વૃધ્ધ  ઔર હર દેશવાસિયો, ભારત  કી  દિવાની હૈ,
         ''ભરત '' કહે સદભાવના હૈ , તો દેશ મેં હરદિન દિવાલી હૈ 
                                                                     

પાગલ બનીને ....

પાગલ બની ને પીટાઈ ગયો.પેમની ના સમજ લોકોથી,

કોઈક વાર સમાજથી તો, કોઈક વાર,કુટુંબના નિયમોથી.



પ્રેમ પ્રેમ કરે છે બધા પણ, પ્રેમ કોણ કરે છે સાચા દિલોથી


વિરહ કે આવે વેદના પછી, કેમ તે જ નફરત કરે દિલોથી ?



રસ ગુલાં જેવી વાતો કરે, પછી તારા આકાશના લાવાથી.


નજરમાં ભર્યો નથી પ્રેમ તેને, જન્મો જન્મના કોલ દેવાથી.



કોઈની સાથે વાત કરે તો પણ , મન શંકા કુશંકા કરવાથી,



કાયા તણા આ આકર્ષણ તો, કેમ ! ટકે પ્રેમ કરું છું કહેવાથી .


સમજે અને કોઈ સમજાવે, વિશ્વાસ અને સમતા રાખવાથી,



ભરતની સાચી ભાવના હશે,તો પ્રેમ કદી ના તૂટે મરવાથી.....