માણસ કહેતા શરમ આવે .....

માણસ કહેતા શરમ આવે મને, તેને કોણ સમજે ને સમજાવે....ટેક..


દુર દુર દેખાતા ડુંગર, ઘણાં રળીયામણા લાગે મને ;
પ્યારમાં આપેલા બોલ બધા, છેતરામણા લાગે મને...માણસ કહેતા...


સફેદ કપડામાં ફરતાં, કાળા કામ કરતાં લાગે મને;
પેલા શાંતિના દૂત ઉડતા,આકાશે સાચા લાગે મને.....માણસ કહેતા...


પેલા છો પગાને સમજાવતા,ખુબ સહેલું લાગે મને;
આ માણસને સમજતા, આંખે  અંધારા  આવે  મને......માણસ કહેતા...


આકાશે ઉડતો જાણે લાગે,પંખીની જમાતનો મને;
કરે કામ તે એવા જયારે, માણસ કહેતા શરમ આવે મને.માણસ કહેતા...


( મારી સ્વ-રચિત કવિતા છે...ભરત વાઘેલા ..)

કોણ સગોને કોણ સંગી.....???????

કોણ સગોને કોણ સંગી, છેવટની બધી વ્રથા જુઠી..

રમતો  હતો  હું  રેતમાં , ઘર  ડુંગર  બનાવતો ;
બાળપણ બહુ હેતાળું ,  વર  વહુ  રમતો  હતો...કોણ સગોને..

ના  હતી કોઈ  મલિનતા , ના  કોઈ કપટ કે સ્વાર્થ ;
આજે જ્યાં જોવું ત્યાં કપટ, ના મળે ક્યાય પરમાર્થ ..કોણ સગોને..

તમે આવ્યા અને અમે આવશું, મેળવ્યો પછી હિસાબ ;
કાવાદાવા કરી ખુબ કમાયો ,  મેળવ્યા પછી  ખિતાબ..કોણ સગોને..

આવ્યું ઘડપણ ઢુંકડુ ને, માયા મમતા ખુબ વધી;
સમય મળે પત્તા રમે, કુટુંબ કબીલે  સમતા  ઘટી ..કોણ સગોને..

જેને  ખોળે  રહી  ઉછળ્યો , મૂકી ચાલ્યા ઘરડા ઘર;
"ભરત' કે સાચો સગો રામ , છેવટની કમાણી  ભર..કોણ સગોને...

પેટ દિધુ એ પોષણ કરશે

પેટ દિધુ એ પોષણ કરશે , સબર ધરો  મન શાણા રે ....

                                        પેટ દિધુ એ પોષણ કરશે....ટેક..

જન્મ્યા પહેલા જગત નાથે , દેહમાં  સર્જ્યું  દૂધ  રે,

હાડમાંસ   ને   રુધિ   માંહી ,  પોષણ  આપ્યું  શુધ્ધ રે ...પેટ...

કીડી ને કણ હાથી ને મણ , પંખી  ને ચણ  ચારો  રે ;

ખાવીંદે  સૌનો ખટકો રાખી, ટંકે  ટંકે  એ દેનારો  રે :......પેટ...

માંસાહારી પશુના માંસ ,  નથી   કોઠીએ  ભર્યા   રે ;

પુરણહારો  ત્યાં પહોચાડે , ભૂખે  કદી નો  માર્યા   રે :......પેટ ...

અસંખ્ય જીવો  અવનીપર, પેટ  ભરા સૌ  પ્રાણી  રે;

દાસ " વિઠ્ઠલ " કે દેવાવાળાની, જુગતિ કોઈએ ન જાણી રે:..પેટ.... 

સંપાદન કર્તા : ભરત વાઘેલા .

      આ રચના મારા પિતાશ્રીની છે...તેમનો ફોટો આ સાથે રજુ કર્યો છે.